Kinderen snappen dondersgoed wat oorlog is, ouders moeten er niet omheen draaien

25-02-2022 12:53 | 11 maanden geleden Binnenland
Daniëlle Goedhart

Dit is een expertquote via ANP Expert Support
NVO
Aanleiding: Strijd om Kiev intensiveert, Russische troepen in noorden van de stad | NOS

Kinderen voelen veel meer aan dan wij doorgaans inschatten. Wat er gebeurt in Oekraïne heeft emotionele impact op volwassenen maar zeker ook op kinderen. Zij voelen spanning bij de ouder(s) haarfijn aan. Afhankelijk van de leeftijd van het kind kan het wijs zijn om als ouder duidelijkheid te geven over wat er in Oekraïne gebeurt. Zeker als het veel vragen stelt of zich zorgen maakt.

Draai er niet omheen maar houd het simpel

Let wel op, kinderen tot een jaar of 6-7 zitten in de fantasiefase, zij nemen dingen veelal voor waar aan. Het is dan wijs om het kind hierin te ontzien. Ze kunnen dit nog niet bevatten. Vanaf zeven jaar is het een ander verhaal en geldt wat mij betreft het motto: draai er niet omheen maar houd het simpel. Waarom doet Poetin dit? Omdat Poetin graag de baas speelt en meer land wil hebben. Wat eventuele economische of strategische overwegingen zijn doet er niet toe, kinderen kunnen dat vaak nog niet overzien of begrijpen.

Ouders kunnen de veiligheid van het kind benadrukken; het is ver weg (bekijk bijvoorbeeld google maps) en hij/zij is veilig. Punt. Sommige ouders hoor ik zeggen, je kunt je kind niet beloven dat het veilig is want wie weet wat er nog allemaal gebeurt. Ik adviseer om die gedachten niet te delen met een kind(erbrein). Als een kind niet meer kan leunen op het vertrouwen van de ouder is het heel lastig zich staande te houden in deze tijd. De ouder is het baken voor een kind. Als die vertrouwen heeft, dan zal het kind dat ook voelen.

Hoop en perspectief

Tenslotte is het belangrijk om ‘lichtpuntjes’ mee te nemen in het verhaal. Dit geeft hoop en perspectief. Bijvoorbeeld: de grote bazen van alle landen in Europa hebben nu straf bedacht voor Poetin zodat hij beter gaat nadenken. Of noem dat er gelukkig organisaties zijn zoals het Rode Kruis die – wanneer het kan – geld gaan inzamelen voor de kinderen daar. Misschien kun je zelf een actie bedenken, je zorgen of verdriet omzetten in iets doen voor een ander kan heel helend werken.

Dit is een expertquote van een deelnemer van de dienst ANP Expert Support. De ANP-redactie is niet verantwoordelijk voor deze quote. Zie anp.nl/experts
NVO
plaats:
Utrecht
website:
https://www.nvo.nl/

Andere quotes van deze organisatie

Kabinet wil geen continuïteit van jeugdzorg na 18 jaar, gevolgen voor jongeren desastreus

De leeftijdsgrens voor jeugdzorg moet worden losgelaten. Daarvoor pleit stichting Het Vergeten Kind. De branchevereniging Jeugdzorg Nederland schaart zich achter het pleidooi. Maar het kabinet buigt niet en biedt geen continuïteit van jeugdzorg na het 18e levensjaar. 

Het kabinet ziet het eerder inzetten op zelfstandigheid van jongeren als oplossing van het probleem. Maar veel jongeren zijn onvoldoende in staat zichzelf staande te houden in de maatschappij nadat zij uit de jeugdzorg komen. Hierdoor kunnen zij in grote problemen komen of komen zij zelfs op straat te staan.

Het kabinet gaat voorbij aan het feit dat deze jongeren vaak achterlopen in ontwikkeling, meer dan eens getraumatiseerd zijn, kampen met uiteenlopende psychische klachten en vaak weinig steun vanuit hun omgeving hebben. En juist van deze jongeren wordt verwacht dat zij zich razendsnel zullen ontwikkelen richting zelfstandigheid. Van iemand met een geamputeerd been vragen we ook niet om op te staan en weg te lopen, waarom verwachten we dit dan wel van onze jongeren?  

Stel de inhoud centraal in besluitvorming en garandeer continuïteit van zorg tot er een passend alternatief is. Niet elke jongere is tenslotte volwassen op de dag dat hij of zij 18 wordt. In besluitvorming over jeugdzorg mag het welzijn en belang van jongeren niet uit het oog verloren worden. Want hierdoor krijgen zij geen eerlijke kans om zich verder te ontwikkelen en een actieve bijdrage te leveren aan onze maatschappij.

18 uur geleden

Voor zorgorganisaties is met name gehandicaptenzorg niet meer te betalen

Eén op de vijf aanbieders gehandicaptenzorg lijdt verlies in 2022, stelt de Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN)

De oorzaken van de financiële problemen zijn de inflatie, de gestegen energiekosten en de grote hoeveelheid zzp’ers. De stijging van de kosten, acht procent dit jaar, is niet terug te vinden in de tarieven die de zorgorganisaties mogen rekenen aan de zorgverzekeraars. Deze zijn juist naar beneden bijgesteld.

Voor zorgorganisaties is met name de zware zorg niet meer te betalen. Het risico bestaat daarom dat zij deze zorg zullen gaan afstoten. Zware zorg is duur. Het gaat dan om mensen met een verstandelijke beperking die soms de hele dag één-op-één worden begeleid door zorgprofessionals.

Zorg hoeft niet altijd door professionals worden geleverd. Er zullen niet genoeg zorgmedewerkers beschikbaar zijn om de zorg zo te blijven organiseren zoals we het nu doen. Mantelzorgers en vrijwilligers zullen in de toekomst steeds meer overnemen van zorgmedewerkers, voorspellen bestuurders.

Voor de mensen met een verstandelijke beperking die zware zorg nodig hebben, is zorg door niet-professionals echter niet zo makkelijk. Mensen met een verstandelijke beperking en lichamelijke problemen kunnen niet zomaar met een vrijwilliger zonder medische opleiding mee bijvoorbeeld. Dit geldt ook de groep met gedragsproblemen.

Er zijn speciale financiële regelingen voor zware zorg. Het is mogelijk om een toekenning voor Meerzorg aan te vragen, maar aan die regeling wordt nu getornd.

De overheid moet de rekening van de verschillende crisissen waar we als Nederland te maken hebben niet afwentelen op de meest kwetsbaren van deze samenleving.

Als zorg aan mensen met een zware zorgvraag te duur wordt, zullen zorgorganisaties hen niet langer willen opnemen. De druk op crisiszorg zal toenemen en schrijnende situaties zoals die van Brandon in 2011 kunnen weer ontstaan. Televisiekijkers zagen toen een jongeman met een verstandelijke beperking en gedragsproblemen die al drie jaar aan een muur zat vastgeketend.

In Nederland zijn er tussen de tien- en twintigduizend mensen die zware zorg nodig hebben. Zorg voor deze mensen zal altijd duur blijven. Maar het gaat ook om een overzichtelijke groep die niet toeneemt door zoiets als vergrijzing.

Deze groep mensen is electoraal onbelangrijk, ze hebben geen tractors, ze kunnen zichzelf niet vastlijmen aan talkshowtafels. Het is een makkelijk te vergeten groep die de rekening van de crises gaat betalen.

1 maand geleden

Meer aandacht voor culturele verschillen oplossing voor arbeidsmarktproblemen

Eén van de grootste problemen in de zorg aan mensen met een verstandelijke beperking is de uitstroom van zorgmedewerkers blijkt uit onderzoek van de Inspectie voor de Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ). Door de vele vacatures (8000 in mei van dit jaar) staan er veel diensten open. Deze worden ingevuld door ZZP’ers of flexkrachten (voorheen heette dat uitzendkrachten). De Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN) noemt de stijging van het personeel niet in loondienst “een zeer ongewenste ontwikkeling”.

Flexmedewerkers en ZZP’ers die in de zorg werken zijn relatief vaak mannen en mensen met een migratieachtergrond blijkt uit onderzoek. Eén van de oplossingen voor het tekort aan vast personeel in de zorg aan mensen met een beperking is dus ook een beter diversiteitsbeleid van zorgorganisaties.

Kuzu (Denk) en De Haan (fractie De Haan) dienden in de Tweede Kamer al eerder een motie in waarin ze aangaven dat de zorg onvoldoende aansluit bij cliënten met een migratieachtergrond. Dit geldt automatisch ook voor zorgmedewerkers met een migratieachtergrond. Zo besteden zorgopleidingen bijvoorbeeld veel aandacht aan het kunnen reflecteren en het geven en ontvangen van feedback.

Dit zijn typisch zaken die passen bij een ik-cultuur. Mensen met een migratieachtergrond komen vaak uit een wij-cultuur. Daarnaast is er onvoldoende ruimte voor nieuwe zorgwaarden die mensen met deze achtergrond meebrengen. Bijvoorbeeld de meer vanzelfsprekende gerichtheid op familie van de cliënten.

Zorgorganisaties moeten meer inspanningen verrichten om arbeidskrachten met een migratieachtergrond aan zich te binden.

7 maanden geleden

Voor goede jeugdzorg bestaat geen standaard

De aangekondigde bezuiniging van 500 miljoen euro in de jeugdzorg zorgt voor beroering. Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen keerden veel plaatselijke afdelingen van landelijke partijen zich tegen de kabinetsplannen. Jeugdwerkers uit het hele land legden op 15 maart hun werk 24 uur lang neer en trokken naar het Malieveld. De Eerste Kamer dringt nu aan op snelle duidelijkheid.

De bezuinigingsplannen houden onder andere het terugdringen van lichte jeugdzorg in, het invoeren van een eigen bijdrage en het normeren ofwel beperken van de behandelduur. Dat laatste betekent dat er van tevoren is vastgesteld dat de behandeling van een bepaald probleem niet langer mag duren dan een afgesproken aantal ‘contactmomenten’.

Een behandeling van een angstig kind bijvoorbeeld bestaat uit zes ‘contactmomenten’ en een huisbezoek. Het vastleggen van de duur van een behandeling en het werken volgens vaste behandelprotocollen doen geen recht aan de orthopedagogiek, die een weg wil wijzen in problematische opvoedingssituaties. Elk kind, elke opvoedsituatie is uniek en vraagt om ondersteuning op maat. Als tijdens de behandeling blijkt dat er meer problemen spelen of iets anders nodig is, moet daar ruimte voor zijn. De deskundige kan wel de koers bepalen, maar ouders en kind bepalen het tempo.

Het kabinet wil meer bewezen effectieve behandelvormen. De effectiviteit van een behandeling is beter te meten als iedereen die op dezelfde manier uitvoert. De vraag is alleen dan wel wat een behandeling effectief maakt.

Een onderzoek dat in dit verband vaak wordt aangehaald, is van de Amerikaanse hoogleraar psychotherapie Michael J. Lambert. Hij toonde aan dat slechts 15 procent van het succes van een behandeling kan worden toegeschreven aan de keuze voor een bepaald behandelprotocol. De mate waarin het kind of de ouder de therapeut vertrouwt en een goede relatie met hem of haar kan opbouwen, draagt daarentegen voor 30 procent bij aan succes. Door de behandelduur in de jeugdzorg te normeren, maak je het protocol belangrijker en wordt de relatie meer ondergeschikt. Hiervan is al bewezen dat dit niet effectief zal zijn.

Goede jeugdhulp vraagt om professionals die geen standaardprotocol uit de kast pakken maar voor elk kind weer opnieuw op zoek gaan naar een passende werkwijze zonder vooraf vastgestelde behandelduur.

10 maanden geleden

Kabinet kleedt zorg aan mensen met een verstandelijke beperking verder uit

In het debat op 15 februari in de Eerste Kamer over het regeerakkoord noemde Paul Rosenmöller de voorgenomen bezuinigingen op de jeugdzorg een ‘niet-onderbouwde, platte bezuiniging’. Dezelfde kwalificatie is ook van toepassing op een voorgenomen bezuiniging in de zorg aan mensen met een verstandelijke beperking.

Het kabinet wil behandeling van mensen met een verstandelijke beperking overhevelen van de Wet langdurige zorg (Wlz) naar zorgverzekeraarswet (Zvw). Dit is een onverstandig besluit. Behandeling moet in de langdurige zorg een vanzelfsprekend onderdeel kunnen zijn van de dagelijkse zorg. De plannen van het kabinet voor deze sector zijn niet doordacht en zullen leiden tot grote schade.

In 2017 vroeg Nieuwsuur nog aandacht voor de honderden schrijnende gevallen van mensen met een verstandelijke beperking bij wie de ‘familie niet eens in de buurt durfde te komen’. Het actualiteitenprogramma doelde hiermee op een groep complexe cliënten veelal met gedragsproblemen voor wie binnen de bestaande zorg geen plek is en die daarom veel in crisiszorg verblijft. Als minister Conny Helder (Langdurige Zorg en Sport, VVD) haar plannen doorzet, zal er opnieuw een groep schrijnende gevallen zal ontstaan.

Het gaat met veel van de complexe cliënten van destijds inmiddels goed. Het blijkt in veel gevallen dat de gedragsproblemen vooral ontstonden doordat er onvoldoende expertise aanwezig was over hoe met hen om te gaan. Dit is precies de expertise die de minister nu dreigt weg te halen.

Bureaucratie zal groeien

Het kabinet geeft als belangrijkste argument de rechtsongelijkheid. Voor mensen die niet binnen een grote zorgorganisatie wonen, is het nu minder makkelijk om toegang te krijgen tot behandeling. De oplossing van het kabinet zal echter behandeling voor iedereen moeilijk bereikbaar te maken. Daarnaast zal de bureaucratie hierdoor groeien en dat is niet te begrijpen omdat de toegenomen administratiedruk nu al de grootste ergernis is van veel betrokkenen.

Er bestaan geen complexe mensen. Er ontstaan wel complexe mensen als de omgeving niet aansluit. Daarom is het belangrijk om de expertise van behandelaars een dagelijks onderdeel te laten zijn van de zorg aan mensen met een verstandelijke beperking.

11 maanden geleden

Seksueel grensoverschrijdend gedrag moet niet gezien worden als een vorm van seks

Leerkrachten willen betere lesmethodes over seksualiteit kopt het Nederlands Dagblad. De media koppen dat docenten meer aandacht willen voor seksuele vorming in het onderwijs. Dat allemaal naar aanleiding van de recente onthullingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag van bekende mensen zoals bij The Voice en Ajax. Hoewel meer aandacht voor seksuele vorming altijd een goed idee is en ik heel goed begrijp dat iedereen hier zijn kans pakt om dit onderwerp op de kaart te zetten, gaat ons dat niet helpen in het bestrijden van het seksueel grensoverschrijdende gedrag zoals dat de laatste weken in de media is. Hier is sprake van een onlogische omkering en een denkfout.

De gedachte dat seksuele vorming zal helpen in het bestrijden van seksueel misbruik en grensoverschrijdend gedrag stoelt op het idee dat seksueel grensoverschrijdend gedrag een vorm van seks is. Dat het een vervorming is van seksueel gedrag.  En dat als mensen meer leren over seksualiteit deze vorm van seksueel grensoverschrijdend gedrag zal afnemen.

Niets is minder waar. Je zou ook kunnen denken: was het maar waar. Dan was de oplossing simpel en kwamen we met seksuele voorlichting een heel eind. Eigenlijk is dit de richting die we de afgelopen twintig jaar hebben gedaan. Er zijn enorm veel protocollen en richtlijnen verschenen samen met educatie programma’s. Allemaal nuttig en nodig maar niet voor dit probleem. En eerlijk gezegd heeft dat weinig opgeleverd gezien de zaken die nu in hoog tempo naar buiten komen.

Als je geslagen wordt met een hark noemen we dat ook geen tuinieren

Wat we ons moeten realiseren is: Seksueel grensoverschrijdend gedrag is geen vorm van seks, maar een vorm van grensoverschrijdend gedrag. En zolang we het zo niet adresseren komen we geen stap verder. Om het te verduidelijken deze metafoor: 'Als je geslagen wordt met een hark noemen we dat ook geen tuinieren'.

Het is niet voor niets dat we dit gedrag altijd zien bij mensen vanuit macht naar mensen die in die situatie afhankelijk zijn en in situaties en organisaties waarin machtsverschillen groot zijn. Denk aan de sport, The Voice, maar ook aan de kerk en niet te vergeten in zorgorganisaties en jeugdzorg. In de aanpak ervan zullen we het dan ook veel meer moeten zoeken in de hoek waarin we grensoverschrijdend gedrag ook op andere gebieden, zoals pesten, geweld en agressie aanpakken. Het zal moet gaan over macht en machtsverschillen. En bijzonder is dat over dit onderwerp in organisaties nauwelijks wordt nagedacht. We hebben vrijwel op ieder gebied beleidsstukken en protocollen maar op het gebied van macht en het omgaan met machtsverschillen ben ik er nog geen tegengekomen. En als we dat niet aanpakken, blijven we tuinieren.

12 maanden geleden